{"id":1419,"date":"2023-11-06T19:45:03","date_gmt":"2023-11-06T18:45:03","guid":{"rendered":"https:\/\/fundacjawieluserc.pl\/?page_id=1419"},"modified":"2023-11-21T19:12:51","modified_gmt":"2023-11-21T18:12:51","slug":"szymborska-na-warsztat","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/fundacjawieluserc.pl\/index.php\/kacik-poetow\/szymborska-na-warsztat\/","title":{"rendered":"Szymborska na warsztat"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/figure>

Adam W\u0142odek (1922-1986)<\/p>

Debiut z przygodami<\/em><\/strong><\/p>

Dzieje debiutu Wis\u0142awy Szymborskiej mog\u0142yby zosta\u0107 uj\u0119te w form\u0119 sensacyjnej nowelki. Pierwsze wiersze nieznana nikomu poetka z\u0142o\u017cy\u0142a w redakcji „Dziennika Polskiego” na prze\u0142omie 1944 i 1945 roku. Witold Zechenter przekaza\u0142 je Adamowi W\u0142odkowi do zaplanowanego nowego czasopisma „Walka”.<\/p>

Wiersze te nie wyr\u00f3\u017cnia\u0142y si\u0119 niczym nadzwyczajnym – co wi\u0119cej by\u0142y po prostu s\u0142abe. Tak s\u0142abe, \u017ce nie widzieli\u015bmy mo\u017cliwo\u015bci wykorzystania \u017cadnego z nich. nie byli\u015bmy w stanie skontaktowa\u0107 si\u0119 z autork\u0105, poniewa\u017c po jednej wizycie w redakcji „Dziennika” nie pojawi\u0142a si\u0119 ponownie, a adresu te\u017c nie pozostawi\u0142a. Wetkn\u0119li\u015bmy wi\u0119c wiersze w jaki\u015b zakamarek biurka na wypadek, gdyby jednak poproszono kiedy\u015b o ich zwrot. S\u0105dzili\u015bmy, \u017ce spraw\u0119 mo\u017cna uzna\u0107 za zako\u0144czon\u0105. Innego zdania by\u0142 jednak Witold Zechenter. Co on w tych nader przeci\u0119tnych wyprawkach rymotw\u00f3rczych wypatrzy\u0142 – pozostanie chyba na zawsze tajemnic\u0105 \u00f3wczesnego biegu jego my\u015bli…. Do\u015b\u0107 na tym, \u017ce skoro w pierwszym numerze „Walki” nie zobaczy\u0142 \u017cadnego z interesuj\u0105cych go tekst\u00f3w, przybieg\u0142 natychmiast do naszego pokoiku na czwartym pi\u0119trze, nie kryj\u0105c bynajmniej niezadowolenia. <\/p>

Udobruchali\u015bmy go t\u0142umaczeniem, \u017ce \u017caden z rekomendowanych przez niego utwor\u00f3w „nie komponowa\u0142 si\u0119” w kolumnie, kt\u00f3ra przecie\u017c – jako pierwsza z zamierzonego cyklu publikacji – musia\u0142a stanowi\u0107 swego rodzaju szyld przysz\u0142ej dzia\u0142alno\u015bci zespo\u0142u. I zn\u00f3w s\u0105dzili\u015bmy, \u017ce spraw\u0119 mo\u017cna uwa\u017ca\u0107 za za\u0142atwion\u0105. Ale – chyba ju\u017c na zasadzie przekory – pami\u0119\u0107 Witolda Zechentera okaza\u0142a si\u0119 demonicznie precyzyjna. Po obejrzeniu drugiego numeru „Walki” pojawi\u0142 si\u0119 zn\u00f3w w naszym pokoiku. Tym razem pr\u00f3bowali\u015bmy go przekona\u0107, \u017ce tasiemcowe wiersze pocz\u0105tkuj\u0105cej rymotw\u00f3rczyni a takimi istotnie by\u0142y wszystkie przekazane nam teksty s\u0105 zbyt obszerne jak na nasz\u0105 ciasn\u0105 przecie\u017c kolumn\u0119. Jako wytrawny dziennikarz powinien przecie\u017c zrozumie\u0107. Ale wytrawny dziennikarz i na to znalaz\u0142 odpowied\u017a: „To mo\u017ce kt\u00f3ry\u015b dacie we fragmentach, mo\u017ce co\u015b wytniecie, mo\u017ce co\u015b skr\u00f3cicie?” Uczepili\u015bmy si\u0119 tej sugestii, chc\u0105c ju\u017c uwolni\u0107 Zechentera i samych siebie od dalszego zajmowania si\u0119 b\u0142ah\u0105 w ko\u0144cu spraw\u0105. I tego\u017c dnia, po po\u0142udniu, ubawieni szczerze ca\u0142\u0105 histori\u0105 – zabrali\u015bmy si\u0119 do roboty.<\/p>

Pracowali\u015bmy do p\u00f3\u017anej nocy. Najsensowniejszym do „przeredagowania” wyda\u0142 nam si\u0119 maj\u0105ce dwie bite strony maszynopisu wiersz, pt. „Jacy?”. Szkoda, \u017ce nie zachowa\u0142 si\u0119 jego „orygina\u0142” mo\u017cna by urozmaici\u0107 te wspomnienia jakim\u015b mikroskopijnym cho\u0107by studium por\u00f3wnawczym…. Do\u015b\u0107 na tym, \u017ce klec\u0105c w now\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 powyjmowane z r\u00f3\u017cnych partii tekstu zdania i fragmenty, osi\u0105gn\u0119li\u015bmy co\u015b, co wreszcie mo\u017cna by\u0142o zes\u0142a\u0107 do zecerni. Opatrzyli\u015bmy to innym, nieco wymowniejszym, a zgodnym z intencjami autorki tytu\u0142em i wreszcie w trzecim numerze „Walki” z 14 marca 1945 ukaza\u0142o si\u0119 po raz pierwszy w druku nazwisko Wis\u0142awy Szymborskiej. Na drugi dzie\u0144 po owej publikacji pojawi\u0142a si\u0119 w naszym redakcyjnym pokoiku sama autorka. Ciekawi byli\u015bmy, co powie nasza m\u0142odsza kole\u017canka na temat bezceremonialnego b\u0105d\u017a co b\u0105d\u017a potraktowania jej tekstu. Zaimponowa\u0142a nam jednak swoj\u0105 wspania\u0142omy\u015blno\u015bci\u0105: uzna\u0142a za wskazane pochwali\u0107 nasz\u0105 „interpretacj\u0119” jej utworu. Potem dopiero o\u015bwiadczy\u0142a z humorem: „Ale my\u015bl\u0119, \u017ce honorarium za ten wasz wiersz wyp\u0142acicie jednak mnie”<\/p>

Ju\u017c pierwsza rozmowa, jaka si\u0119 w owym dniu wywi\u0105za\u0142a, u\u015bwiadomi\u0142a nam, \u017ce intelektualne zaawansowanie tej m\u0142odej dziewczyny dystansuje po wielokro\u0107 jej dotychczasow\u0105 praktyk\u0119 poetyck\u0105. Dane nam by\u0142o pozna\u0107 kogo\u015b, kto od pierwszego momentu potrafi\u0142 wzbogaca\u0107 nasze spojrzenie na wiele najistotniejszych spraw.<\/p>

W dziesi\u0119\u0107 lat p\u00f3\u017aniej, w jubileuszowym numerze „Dziennika Polskiego” pisa\u0142a znana i ceniona powszechnie poetka. ( … ) do dzisiaj jestem przekonana, \u017ce gdyby ta moja pierwsza publikacja sko\u0144czy\u0142a si\u0119 kl\u0119sk\u0105, nie odwa\u017cy\u0142abym si\u0119 ju\u017c nigdy po raz drugi pokazania komukolwiek moich wierszy. <\/p>

<\/p>

<\/p>

\"Rado\u015b\u0107 pisania<\/strong>\" - orygina\u0142\n\nDo\u00adk\u0105d bie\u00adgnie ta na\u00adpi\u00adsa\u00adna sar\u00adna przez na\u00adpi\u00adsa\u00adny las?\nCzy z na\u00adpi\u00adsa\u00adnej wody pi\u0107,\nkt\u00f3\u00adra jej pysz\u00adczek od\u00adbi\u00adje jak kal\u00adka?\nDla\u00adcze\u00adgo \u0142eb pod\u00adno\u00adsi, czy co\u015b s\u0142y\u00adszy?\nNa po\u00ad\u017cy\u00adczo\u00adnych z praw\u00addy czte\u00adrech n\u00f3\u017c\u00adkach wspar\u00adta\nspod mo\u00adich pal\u00adc\u00f3w uchem strzy\u00ad\u017ce.\nCi\u00adsza - ten wy\u00adraz tez sze\u00adle\u00ad\u015bci po pa\u00adpie\u00adrze i roz\u00adgar\u00adnia\nspo\u00adwo\u00addo\u00adwa\u00adne s\u0142o\u00adwem \"las\" ga\u00ad\u0142\u0119\u00adzie.\n\nNad bia\u00ad\u0142\u0105 kart\u00adk\u0105 cza\u00adj\u0105 si\u0119 do sko\u00adku\nli\u00adte\u00adry, kt\u00f3\u00adre mog\u0105 u\u0142o\u00ad\u017cy\u0107 si\u0119 \u017ale,\nzda\u00adnia osa\u00adcza\u00adj\u0105\u00adce,\nprzed kt\u00f3\u00adry\u00admi nie b\u0119\u00addzie ra\u00adtun\u00adku.\n\nJest w kro\u00adpli atra\u00admen\u00adtu spo\u00adry za\u00adpas\nmy\u00ad\u015bli\u00adwych z przy\u00admru\u00ad\u017co\u00adnym okiem,\ngo\u00adto\u00adwych zbiec po stro\u00admym pi\u00f3\u00adrze w d\u00f3\u0142,\noto\u00adczy\u0107 sar\u00adn\u0119, z\u0142o\u00ad\u017cy\u0107 si\u0119 do strza\u00ad\u0142u.\n\nZa\u00adpo\u00admi\u00adna\u00adj\u0105, \u017ce tu nie jest \u017cy\u00adcie.\nInne, czar\u00adno na bia\u00ad\u0142ym, pa\u00adnu\u00adj\u0105 tu pra\u00adwa.\nOka\u00admgnie\u00adnie trwa\u0107 b\u0119\u00addzie tak d\u0142u\u00adgo, jak ze\u00adchce,\npo\u00adzwo\u00adli si\u0119 po\u00addzie\u00adli\u0107 na ma\u0142e wiecz\u00adno\u00ad\u015bci\npe\u0142\u00adne wstrzy\u00adma\u00adnych w lo\u00adcie kul.\nNa za\u00adwsze, je\u00ad\u015bli ka\u017c\u0119, nic si\u0119 tu nie sta\u00adnie.\nBez mo\u00adjej woli na\u00adwet li\u015b\u0107 nie spad\u00adnie\nani \u017ad\u017ab\u0142o si\u0119 nie ugnie pod krop\u00adk\u0105 ko\u00adpyt\u00adka.\n\nJest wi\u0119c taki \u015bwiat,\nnad kt\u00f3rym los spra\u00adwu\u00adje nie\u00adza\u00adle\u017c\u00adny?\nCzas, kt\u00f3\u00adry wi\u0105\u00ad\u017ce \u0142a\u0144\u00adcu\u00adcha\u00admi zna\u00adk\u00f3w?\nIst\u00adnie\u00adnie na m\u00f3j roz\u00adkaz nie\u00adustan\u00adne?\n\nRa\u00addo\u015b\u0107 pi\u00adsa\u00adnia.\nMo\u017c\u00adno\u015b\u0107 utrwa\u00adla\u00adnia.\nZe\u00admsta r\u0119ki \u015bmier\u00adtel\u00adnej.\n\n\nWis\u0142awa Szymborska<\/pre><\/div>\n\n
Notatki do \u201eRado\u015bci pisania\"<\/strong>\n\nNie miej nadziei, \u017ce raz wystrzelone kule,\nkt\u00f3rych lotu tak zr\u0119cznie nie dopowiedzia\u0142a\u015b,\nnigdy nie si\u0119gn\u0105 celu. B y \u0142 e m  w tamtym lesie;\ns\u0142ysza\u0142em huk, widzia\u0142em padaj\u0105c\u0105 sarn\u0119.\n\nTyle zachowasz dla siebie, ile ukryje szuflada;\nreszt\u0119 b\u0119dziemy czyta\u0107, a samo czytanie \u2013\nsama obecno\u015b\u0107 drugiego \u2013 pogmatwa ci plany.\n\nKto\u015b przerwie ka\u017cde milczenie,\nzajrzy za ka\u017cd\u0105 kotar\u0119.\nNajoczywistsze przeno\u015bnie zostan\u0105 wzi\u0119te na serio.\nNie ocaleje nawet twoja \u017celazna w\u0105tpliwo\u015b\u0107.\n\nDlatego nie ciesz si\u0119, \u017ce trzymasz w gar\u015bci \u015bwiat;\nto sztuczka perspektywy. Kochaj raczej\nrosn\u0105cy bez ogrodnika krzak rozstajnej r\u00f3\u017cy\ni echa b\u0119bn\u00f3w.\n\nW ko\u0144cu czy to nie pi\u0119kne: m\u00f3c powiedzie\u0107 komu\u015b\nco\u015b, czego nigdy by si\u0119 nie wymy\u015bli\u0142o?\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\nMicha\u0142 Zapa\u0142a<\/pre><\/div><\/div>
<\/div>
ZAKOCHANI<\/strong> - orygina\u0142\n\nJest nam tak cicho, \u017ce s\u0142yszymy\npiosenk\u0119 za\u015bpiewan\u0105 wczoraj:\n\"Ty p\u00f3jdziesz g\u00f3r\u0105, a ja dolin\u0105...\"\nChocia\u017c s\u0142yszymy - nie wierzymy.\n\nNasz u\u015bmiech nie jest mask\u0105 smutku\na dobro\u0107 nie jest wyrzeczeniem.\nI nawet wi\u0119cej, ni\u017c s\u0105 warci,\nniekochaj\u0105cych \u017ca\u0142ujemy.\n\nTacy\u015bmy zadziwieni sob\u0105,\n\u017ce co\u015b nas bardziej zdziwi\u0107 mo\u017ce?\nAni t\u0119cza w nocy.\nAni motyl na \u015bniegu.\n\nA kiedy zasypiamy,\nwe \u015bnie widzimy rozstanie.\nAle to dobry sen,\nale to dobry sen.\nbo si\u0119 budzimy z niego\n\n\nWis\u0142awa Szymborska\n<\/pre><\/div>\n\n
ZAKOCHANI (wersja poprawiona)<\/strong>\n\nJest nam tak cicho, nuty p\u0142yn\u0105\nW piosenk\u0119 \u015bpiewan\u0105, i dr\u017cymy:\n\"Ty p\u00f3jdziesz g\u00f3r\u0105, a ja dolin\u0105...\"\nChocia\u017c s\u0142yszymy - nie wierzymy.\n\nNasz u\u015bmiech nie jest mask\u0105 zatarci\na dobro\u0107 nie jest wyrzeczeniem.\nI nawet wi\u0119cej, ni\u017c s\u0105 warci,\nNiekochaj\u0105cy - ludzkim cieniem.\n\nTacy\u015bmy zadziwieni sob\u0105,\n\u017ce co\u015b nas bardziej zdziwi\u0107 mo\u017ce?\nAni t\u0119cza noc\u0105.\nAni motyl na \u015bniegu Bo\u017ce.\n\nA kiedy zasypiamy,\nwe \u015bnie widzimy Stalina Wielkiego.\nAle to z\u0142y sen,\nale to z\u0142y sen.\nbo si\u0119 budzimy z niego\n\n\nJanek Mi\u0142ek\n<\/pre><\/div><\/div>
<\/div>
\"S\u0105 tacy, kt\u00f3rzy\"<\/strong> - orygina\u0142<\/strong>\n\nS\u0105 tacy, kt\u00f3rzy sprawniej wykonuj\u0105 \u017cycie.\nMaj\u0105 w sobie i wok\u00f3\u0142 siebie porz\u0105dek.\nNa wszystko spos\u00f3b i s\u0142uszn\u0105 odpowied\u017a.\n\nOdgaduj\u0105 od razu kto kogo, kto z kim,\nw jakim celu, kt\u00f3r\u0119dy.\n\nPrzybijaj\u0105 piecz\u0105tki do jedynych prawd,\nwrzucaj\u0105 do niszczarek fakty niepotrzebne,\na osoby nieznane\ndo z g\u00f3ry przeznaczonych im segregator\u00f3w.\n\nMy\u015bl\u0105 tyle, co warto,\nani chwil\u0119 d\u0142u\u017cej,\nbo za t\u0105 chwil\u0105 czai si\u0119 w\u0105tpliwo\u015b\u0107.\n\nA kiedy z bytu dostan\u0105 zwolnienie,\nopuszczaj\u0105 plac\u00f3wk\u0119\nwskazanymi drzwiami.\n\nCzasami im zazdroszcz\u0119\n- na szcz\u0119\u015bcie to mija.\n\n\nWis\u0142awa Szymborska<\/pre><\/div>\n\n
\"Pracownia krawiecka\"<\/strong>\n\nS\u0105 tacy, kt\u00f3rzy sprawniej wykonuj\u0105 szycie.\nMaj\u0105 w sobie i wok\u00f3\u0142 siebie porz\u0105dek.\nNa wszystko ig\u0142\u0119 i s\u0142uszn\u0105 szpulk\u0119 nici.\n\nOdgaduj\u0105 od razu dla kogo, z kim, \nw jakim \u015bciegu, kt\u00f3r\u0119dy.\n\nPrzyszywaj\u0105 guziki do jednych prawd,\nodpruwaj\u0105 z prawd niepotrzebnych\n\nSzyj\u0105 tyle, co warto, \nani chwili d\u0142u\u017cej,\nbo za t\u0105 chwil\u0105 czai si\u0119 \nt\u0142um\nklient\u00f3w mocny.\n\nA kiedy od Fechmistrza dostan\u0105 zwolnienie\nopuszczaj\u0105 pracowni\u0119 krawieck\u0105\nwskazanymi drzwiami\n\nCzasami im zazdroszcz\u0119\n\u2013 lecz trwa to kr\u00f3cej\nni\u017c ci\u0119cie no\u017cyc \u2013 ostre\n\nAgnieszka Kruszy\u0144ska\n<\/pre><\/div><\/div>
Kot w pustym mieszkaniu<\/strong> - orygina\u0142\r\n                         \r\n\r\nUmrze\u0107 - tego si\u0119 nie robi kotu.\r\nBo co ma pocz\u0105\u0107 kot\r\nw pustym mieszkaniu.\r\nWdrapywa\u0107 si\u0119 na \u015bciany.\r\nOciera\u0107 mi\u0119dzy meblami.\r\nNic niby tu nie zmienione,\r\na jednak pozamieniane.\r\nNiby nie przesuni\u0119te,\r\na jednak porozsuwane.\r\nI wieczorami lampa ju\u017c nie \u015bwieci.\r\n\r\nS\u0142ycha\u0107 kroki na schodach,\r\nale to nie te.\r\nR\u0119ka, co k\u0142adzie ryb\u0119 na talerzyk,\r\ntak\u017ce nie ta, co k\u0142ad\u0142a.\r\n\r\nCo\u015b sie tu nie zaczyna\r\nw swojej zwyk\u0142ej porze.\r\nCo\u015b si\u0119 tu nie odbywa\r\njak powinno.\r\nKto\u015b tutaj by\u0142 i by\u0142,\r\na potem nagle znikn\u0105\u0142\r\ni uporczywie go nie ma.\r\n\r\nDo wszystkich szaf sie zajrza\u0142o.\r\nPrzez p\u00f3\u0142ki przebieg\u0142o.\r\nWcisn\u0119\u0142o si\u0119 pod dywan i sprawdzi\u0142o.\r\nNawet z\u0142ama\u0142o zakaz\r\ni rozrzuci\u0142o papiery.\r\nCo wi\u0119cej jest do zrobienia.\r\nSpa\u0107 i czeka\u0107.\r\n\r\nNiech no on tylko wr\u00f3ci,\r\nniech no si\u0119 poka\u017ce.\r\nJu\u017c on si\u0119 dowie,\r\n\u017ce tak z kotem nie mo\u017cna.\r\nB\u0119dzie si\u0119 sz\u0142o w jego stron\u0119\r\njakby si\u0119 wcale nie chcia\u0142o,\r\npomalutku,\r\nna bardzo obra\u017conych \u0142apach.\r\nO \u017cadnych skok\u00f3w pisk\u00f3w na pocz\u0105tek.\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\nWis\u0142awa Szymborska\r\n\r\n<\/pre><\/div>\n\n
Cz\u0142owiek w \u015bwiecie ciszy<\/strong><\/pre>\n\n
\nZabra\u0107 s\u0142uch - tego si\u0119 nie robi dziecku\nBo co ma pocz\u0105\u0107 dziecko\nW \u015bwiecie bez d\u017awi\u0119k\u00f3w...\nWspina\u0107 si\u0119 na wysokie C\nW\u0142asnych mo\u017cliwo\u015bci.\nk\u0105pa\u0107 si\u0119 w morzu wibracji, mie\u0107 oczy do s\u0142uchania...\noddziela\u0107 mak od piasku\nwci\u0105\u017c i wci\u0105\u017c\nW poszukiwaniu podniety?!\nTrudne takie \u017cycie, niestety...\nNic niby tu nie zmienione\nA jednak pozamieniane,\nNiby nie przesuni\u0119te\nA jednak inaczej postrzegane...\nI w ciemno\u015bci odg\u0142osy milkn\u0105.\n\nDudni\u0105 kroki na schodach\nAle ty ich nie s\u0142yszysz...\nR\u0119ka po\u0142o\u017cona na czyjej\u015b krtani...\nPrzerywa t\u0119 cisz\u0119...\n\nCo\u015b si\u0119 tu nie zaczyna\nNie toczy jak trzeba\nCo\u015b si\u0119 tu nie odbywa\nJak powinno.\nBy\u0142 kiedy\u015b s\u0142uch...by\u0107 mo\u017ce by\u0142,\nA potem nagle znikn\u0105\u0142\nI uporczywie go nie ma.\n\nDo Kajetan si\u0119 zajrza\u0142o.\nPrzez gabinety przebieg\u0142o...\nR\u00f3\u017cne terapie sprawdzi\u0142o.\nNawet zakaz milczenia z\u0142amano\nZabra\u0142o papiery\nI skarg\u0119 na \u017cycie z\u0142o\u017cy\u0142o...\nCo wi\u0119cej jest do zrobienia.\nCzeka\u0107!\n\nNiech no tylko wr\u00f3ci nadzieja.\nNiech si\u0119 tylko poka\u017ce.\nJu\u017c ca\u0142y \u015bwiat si\u0119 dowie,\n\u017be warto jest marzy\u0107!\nEch...te obra\u017cone uszy...\nApostat\u0105 nie b\u0119d\u0119.\nNajpierw ostro\u017cnie na palcach\nP\u00f3\u017aniej \u0142askawie\nDo Ciebie wszech\u015bwiecie pobiegn\u0119...\nSolenoid duszy\nCzy kogo\u015b jeszcze los wzruszy...\ntych, co \u017cyj\u0105 w g\u0142uszy...\n\nMaria Durczak<\/pre><\/div><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Adam W\u0142odek (1922-1986) Debiut z przygodami Dzieje debiutu Wis\u0142awy Szymborskiej mog\u0142yby zosta\u0107 uj\u0119te w form\u0119 sensacyjnej nowelki. Pierwsze wiersze nieznana nikomu poetka z\u0142o\u017cy\u0142a w redakcji „Dziennika Polskiego” na prze\u0142omie 1944 i 1945 roku. Witold Zechenter przekaza\u0142 je Adamowi W\u0142odkowi do zaplanowanego nowego czasopisma „Walka”. Wiersze te nie wyr\u00f3\u017cnia\u0142y si\u0119 niczym nadzwyczajnym – co wi\u0119cej by\u0142y […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"parent":1361,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-1419","page","type-page","status-publish","hentry"],"blocksy_meta":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/fundacjawieluserc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1419","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/fundacjawieluserc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/fundacjawieluserc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/fundacjawieluserc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/fundacjawieluserc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1419"}],"version-history":[{"count":16,"href":"https:\/\/fundacjawieluserc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1419\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1447,"href":"https:\/\/fundacjawieluserc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1419\/revisions\/1447"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/fundacjawieluserc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1361"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/fundacjawieluserc.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1419"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}